1Antycząstki i anihilacja
- (Treść fakultatywna – decyduje nauczyciel.) Każda cząstka ma antycząstkę o tej samej masie i przeciwnym ładunku (i innych przeciwnych liczbach kwantowych; foton jest swoją antycząstką). Antycząstka elektronu to pozyton e⁺ (powstaje np. w rozpadzie β⁺).
- Gdy e⁻ i e⁺ się spotkają, anihilują: znikają, a ich energia (spoczynkowa i kinetyczna) przechodzi w energię fotonów γ.
e⁻ + e⁺ → 2γ; dla cząstek prawie w spoczynku każdy foton ma 0,511 MeV, a fotony lecą w przeciwne strony.
- Dlaczego dwa fotony? Przed anihilacją pęd całkowity był równy zeru, więc po niej też musi być zero. Jeden foton zawsze ma pęd p = E przez c ≠ 0, a dwa jednakowe fotony lecące w przeciwne strony – pęd całkowity zero.
2Kreacja pary
- Oznaczenia: Eγ — energia fotonu [MeV]; mec² — energia spoczynkowa elektronu (i pozytonu), 0,511 MeV; Ek — łączna energia kinetyczna powstałej pary [MeV].
Eγ ≥ 2mec² = 1,022 MeV, a nadwyżka to energia kinetyczna pary: Ek = Eγ − 1,022 MeV.
- W próżni pojedynczy foton nie może utworzyć pary (nie da się naraz spełnić zasad zachowania energii i pędu). Kreacja zachodzi w pobliżu jądra, które przejmuje część pędu.
- Zachowany jest też ładunek: foton ma ładunek 0 i para e⁻ + e⁺ też.
Co powstaje w anihilacji e⁻ i e⁺ (prawie w spoczynku)?
Pęd całkowity musi pozostać zerem, więc powstają dwa fotony o przeciwnych pędach.
To jedno z 8 pytań quizu. Rozwiąż cały quiz →
3Przykłady i zastosowanie
- Przykład 1. Dane: e⁻ i e⁺ w spoczynku, hc ≈ 1240 eV·nm. Wzór: Eγ = mec², λ = hc przez Eγ. Obliczenia: λ = 1240 eV·nm przez 0,511·106 eV ≈ 2,43·10−3 nm. Odpowiedź: każdy foton ma 0,511 MeV i λ ≈ 2,4 pm (promieniowanie γ).
- Przykład 2. Dane: foton o Eγ = 2,0 MeV tworzy parę e⁻e⁺. Wzór: Ek = Eγ − 2mec². Obliczenia: Ek = 2,0 MeV − 1,022 MeV = 0,978 MeV. Odpowiedź: para ma łącznie ok. 0,98 MeV energii kinetycznej.
- PET (pozytonowa tomografia emisyjna): pacjent dostaje związek z izotopem β⁺; pozytony anihilują z elektronami w tkance, a detektory rejestrują pary fotonów 0,511 MeV lecących w przeciwne strony.
„W anihilacji powstaje jeden foton o energii 1,022 MeV”
Powstają (co najmniej) dwa fotony – inaczej pęd nie byłby zachowany.
✎Ściąga: Kreacja i anihilacja par cząstka–antycząstka
Najważniejsze w pigułce – przeczytaj tuż przed kartkówką lub sprawdzianem.
- e⁻ + e⁺ → 2γ; dla cząstek prawie w spoczynku każdy foton ma 0,511 MeV, a fotony lecą w przeciwne strony.
- Eγ ≥ 2mec² = 1,022 MeV, a nadwyżka to energia kinetyczna pary: Ek = Eγ − 1,022 MeV.
- Oznaczenia: Eγ — energia fotonu [MeV]; mec² — energia spoczynkowa elektronu (i pozytonu), 0,511 MeV; Ek — łączna energia kinetyczna powstałej pary [MeV].
- Przykład 1. Dane: e⁻ i e⁺ w spoczynku, hc ≈ 1240 eV·nm. Wzór: Eγ = mec², λ = hc przez Eγ. Obliczenia: λ = 1240 eV·nm przez 0,511·106 eV ≈ 2,43·10−3 nm. Odpowiedź: każdy foton ma 0,511 MeV i λ ≈ 2,4 pm (promieniowanie γ).
- Przykład 2. Dane: foton o Eγ = 2,0 MeV tworzy parę e⁻e⁺. Wzór: Ek = Eγ − 2mec². Obliczenia: Ek = 2,0 MeV − 1,022 MeV = 0,978 MeV. Odpowiedź: para ma łącznie ok. 0,98 MeV energii kinetycznej.
- PET (pozytonowa tomografia emisyjna): pacjent dostaje związek z izotopem β⁺; pozytony anihilują z elektronami w tkance, a detektory rejestrują pary fotonów 0,511 MeV lecących w przeciwne strony.
?Quiz: powtórz przed kartkówką
8 pytań w stylu kartkówki i sprawdzianu. Odpowiedz w myślach, potem sprawdź odpowiedź. Rozwiąż quiz z wynikiem – każda odpowiedź ma wyjaśnienie.
Co powstaje w anihilacji e⁻ i e⁺ (prawie w spoczynku)?
- AJeden foton o energii 1,022 MeV
- BNeutron i neutrino
- CDwa elektrony
- DDwa fotony po 0,511 MeV lecące w przeciwne strony
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź D: Dwa fotony po 0,511 MeV lecące w przeciwne strony – Pęd całkowity musi pozostać zerem, więc powstają dwa fotony o przeciwnych pędach.
Antycząstką elektronu jest
- Aneutrino
- Bpozyton
- Cproton
- Dneutron
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź B: pozyton – Pozyton ma masę elektronu i ładunek +e.
Jaka jest minimalna energia fotonu potrzebna do kreacji pary e⁻e⁺ przy jądrze?
- A1,022 MeV
- B0,511 MeV
- C931,5 MeV
- D0,256 MeV
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź A: 1,022 MeV – Para ma energię spoczynkową 2 · 0,511 MeV = 1,022 MeV.
Foton o energii 2,0 MeV tworzy parę e⁻e⁺. Łączna energia kinetyczna pary to
- A0,978 MeV
- B1,022 MeV
- C1,489 MeV
- D2,0 MeV
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź A: 0,978 MeV – E_k = 2,0 MeV − 1,022 MeV = 0,978 MeV.
Dlaczego anihilacja spoczywających e⁻ i e⁺ nie może dać jednego fotonu?
- AZabrakłoby energii
- BFoton ma ładunek
- CNie zostałby zachowany ładunek
- DNie zostałby zachowany pęd
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź D: Nie zostałby zachowany pęd – Pęd przed anihilacją wynosi zero, a pojedynczy foton zawsze ma pęd różny od zera.
Foton o energii 0,8 MeV
- Anie może utworzyć pary e⁻e⁺
- Btworzy parę o energii kinetycznej 0,8 MeV
- Ctworzy proton
- Dtworzy sam pozyton
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź A: nie może utworzyć pary e⁻e⁺ – 0,8 MeV < 1,022 MeV – za mało na energię spoczynkową pary.
Które wielkości są zachowane przy kreacji i anihilacji par?
- ATylko liczba cząstek
- BTylko prędkość
- CTylko suma mas spoczynkowych
- DEnergia, pęd i ładunek
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź D: Energia, pęd i ładunek – Suma mas spoczynkowych się zmienia, ale energia całkowita, pęd i ładunek są zachowane.
Długość fali fotonu o energii 0,511 MeV jest rzędu
- A10⁻³ m
- B10⁻⁶ m
- C10⁻¹² m
- D10⁻⁹ m
Sprawdź odpowiedź
Odpowiedź C: 10⁻¹² m – λ = 1240 eV·nm / 0,511·10⁶ eV ≈ 2,4·10⁻³ nm = 2,4·10⁻¹² m.
Cały dział „Fizyka współczesna – fakultatywne”: ściąga i próbny sprawdzian →
Kartkówka albo sprawdzian już blisko?
Rozwiąż quiz z wynikiem i powtórz materiał na fiszkach. Każda odpowiedź ma wyjaśnienie, a postęp zapisuje się bez zakładania konta.